Ben buralarda pek gözükmezken neler oldu neler. Ankara kısmımız bunları bilse de, çoğunuz bilmiyor. Şöyle özetleyim: benim de beni bilen ailem var artık. 2-3 hafta önce abime açılmamdan sonra, abimin de anneme söylemesiyle, artık evimde out'um. Beni bilenlerin devamlı çoğalacağı bi dönem. Kendimi doğruca anlatmam önemli, beni engellememeleri, üzülmemeleri, benim farkında olmaları için. Evde konuşmalar yaşanıyor.

Neyse, bu sabah gene malilere geldim, kahvaltı ederlerken yakaladım. Tarkan, Serhat, Mehmet Ali, Murat ve ben doyma sonrası sohbete başladıktan sonra, benim ailemin şu anki bana bakışına geldik. Annemin korkularını anlatmaya başladım. Ve beni çabucak anlamasının zor olduğunu ama düşüncelerinin yavaşça değişse bile, bu arada hep soru işaretleriyle, kendini suçlu bulmasıyla kendini yiyip bitirdiğini söyledim. Neler söylemeliyim, ne kadarını anlatmalıyım, nasıl rahatlatmalıyım derken, benim de önceden M.Ali'ye dediğim gibi, M.Ali de bana aileni buraya getir dedi. Sonucunda soru işaretlerinin büyük kısmı giderilirdi ama yabancı bir ortam olurdu ve kendisi gibi düşünen, hisseden olmadığı için ayrı bir zorluk da vardı. Sonrasında aklıma fikir geldi, bunu üzerinde konuştuk ve sonunda da bu emaili yazıyorum.

Fikir, onu en iyi anlayan onun gibi düşünür düşüncesinden çıkıp, out olmuş aileleri, tanıdıkları, başka heteroseksüel arkadaşları yani eşcinselliği bilmeyen, kabullenmeyen toplumun bi parçasını biraraya getirip kaynaştırmak, bilgi alışverişi yaptırmak ve eğitmek. Sonra benim yakınım 3 kişi gelir dedim, biri abim, öbürü annem, başkasının tanıdıkları, onun ablası derken kalabalık bir grup oluştu. Sonuçta, farklı bir buluşma düşünüyoruz. Bu sorunları yaşayan aileleri, tanıdıkları bu buluşmaya bekliyoruz.

Bence neden yararlı:
* Annemi en iyi anlayan kendisinin durumunda olan anlar,
* Birey kendisini üzmekten, kuşkularından, eşcinsel tanıdığını sıkmaktan biran önce kurtulur,
* Ne yaptığını, nasıl ortamlarda olduğunu, bir tehlike içinde olmadığını anlar,
* Eşcinselin hiç de farklı olmadığını, toplumun bi parçası olduğunu kavrar. (bu belki başka kaynaklardan yararlanılırak hızlandırılabilir -film gibi),
* Bilgi paylaşımı gerçekleşir, birey bilinçlenir,
* Toplumun kökten bilinçlenmesi, kabullenmesi sağlanır,
* Yeni arkadaşlıklar doğabilir,
* Eşcinsel kararlarını daha rahat alabilir, gizlemesi gerekenler azalabilir, kendisini daha iyi anlayabilir,
* Aile de arık dost olabilir, eşcinselin sorunlarının paylaşımı aileyle de gerçekleşebilir.

Gokay

Gökay'ın bu mesajı sonrası, aileleri-arkadaşları-tanıdıkları bir araya getirecek etkinliğimiz için çalışmalara başladık. Öncelikle benzer etkinliklerin dünyada nasıl yapıldığını araştırdık ve bir çok örneğe rastladık:

> Parents, Families and Friends of Lesbians and Gays
(Lezbiyen ve Gaylerin Ebeveynleri, Aileleri ve Arkadaşları)
http://www.pflag.org/

Konu hakkında makale içeren örnek adresler:
> http://www.colage.org/
> http://www.hrc.org/
> http://www.advocate.com/
> http://www.outproud.org/brochure_for_parents.html
> http://www.bidstrup.com/pardata.htm
> http://milepost1.com/~gaydad/Support.Groups.html
> http://adoption.about.com/cs/gaylesbian/
> http://www.proudparenting.com

Bu fikri sürekli bir çalışma haline getirmeden önce iki aşama belirledik.
1) Ailesine açılan kişilerden bu süreçte yaşadıkları / hala yaşamakta oldukları konusunda bilgi toplamak. Böylelikle ailelerin gösterebilecekleri olası tepkileri, arada çıkabilecek sorunların en azından bir bölümünü önceden bilmek ve hareketimizi buna göre planlamak.
2) Genel bir "Bilen Aile" toplantısı yapmadan önce bir deneme toplantısı yaparak, hem hazırlıklarımızı test etmek, hem de bu toplantıdan elde edilecek olan deneyimler ile projeyi daha iyi bir hale getirmek.

İlk aşamada, ailesine açılmış olan üyelerimizin deneyimlerini bir araya getirmekle başladık. 14 üyemizin deneyimleri sonucunda; aileler neler düşünür, neler merak eder, eşcinseller bir araya geldiklerinde neler yapar, nerelere gider, çeşitli ortamlarda yaşadığımız zorluklar nelerdir, aile ile ilişkileri nasıldır, karşılıklı sağlıklı iletişim nasıl sağlanır gibi bir çok konu ve bu konuların aileler açısından incelenmesi gerektiği, ailelerin-yakınların yaşadıkları deneyimleri ve bu deneyimlerin sonuçlarını paylaşması gerekliliği belirlendi.

İkinci aşama doğrultusunda ise; 6 Ekim 2002 tarihinde Ankara'da bir deneme toplantısı yapacağız. Bu deneme toplantısının, 7 üyemizin açılmış olduğu aile bireyleri ya da heteroseksüel arkadaşları ve bir de psikologun katılması ile yaklaşık 20 kişilik bir gurupla yapılması planlandı. Mekan olarak, rahat/rahatlatıcı olması amacı ile ev ortamı tercih edildi. Bu deneme toplantısı, elimizde olan bilgilerin ne kadar işe yarar ve eksiklerimizin neler olduğunu görmek, "Bilen Aile"yi daha geniş kitleye açık ciddi bir proje haline getirmek için bilgi toplamak amacı taşıyordu.